Selecteer een pagina

Diabetes type 1 deel 3,

Het is 10 Juli wanneer ik het stukje onder dit stuk schrijf, het moment dat we bijna 3 maanden verder zijn.
Waar we iets meer te weten zijn gekomen over diabetes, hoe we kunnen handelen en hoe we Milan elke dag opnieuw moeten helpen.

En niet alleen met het toedienen van zijn insuline of een nieuwe sensor plaatsen.
Maar ook waarom hij dit gekregen heeft en waarom hij er nooit meer vanaf komt ( voor nu dan ,want ze zijn ontzettend druk bezig met onderzoeken ).

Stukje wat ik eerder schreef

We zijn nu al enige weken verder en het blijft raar /oneerlijk en gek dat een gezond mannetje dit heeft moeten overkomen. Moet leven met iets wat heel zijn leven beïnvloed

Paar dagen terug had ik een avond met de WAAROM.

– Waarom overkomt het hem.
– Waarom zagen we het niet eerder.
– Waarom kan hij niet meer beter worden
– Waarom moet ik mijn zoontje elke dag prikken.
– Waarom doet mijn moeder hard zo’n zeer.
– Een jongetje wat altijd gezond eet en genoeg beweegt.
– Waarom hield zijn alvleesklier ermee op.

 

 

Prikken Meten Spuiten Eten

Trots

Maar ook trots.

Mijn zoontje doet alles zo goed, klaagt niet als hij geen extra snoepjes mag hebben.
Blijft actief ook al is hij moe, moe van een hoge waarde of lam van die lage waarde.

De energie die hij uit zijn kleine zusje haalt ,de intense gelukkige verliefde grote broer blik.
Een blik waar een moeder hart van smelt.
Maar ook de steun en het plezier die hij maakt met het oudere zusje.

Waar hij leuk mee kan spelen met hun Lego
en Duplo of politie en boef.

De fantasie die ze kunnen hebben.

 

We zijn ergens blij als ouders dat hij nog jong is en er nu mee leert omgaan dan dat ie een rebellen puber is zoals mijn man en ik zelf zijn geweest.

En dat het een gewoonte voor hem word.

Maar voor nu is het in onze ogen als ouder lastig om ons kind niet voor de volle 100% kind te zien zijn.

 

2 Reacties

  1. Willemijn

    Ach ik snap je helemaal Romy!! Al heb ik het dan zelf. Het lijkt me heel lastig om je kind zo te zien en je zo machteloos te voelen vaak. Wat een stoere jongen is HET!!

    Antwoord
    • admin

      Dank je wel lieve Willemijn.

      Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Join

Work With Me